JPkens Babbelaar Weblog

<script src=http://www.luisterradio.nl/radio-tuner/luisterradio_groen.js></script>

Helaba waarde webloggers ,
 
Van harte welkom op JPkens Babbelaar Weblog
Hierbij mijn eerste weblog, op 6 juli 2004 aangemaakt
Hier kun je naar toe surfen of smurfen voor nieuwtjes op gebied van reclamestrips en speciale uitgaven, radionieuwtjes, gezwam over radio en zeezender radioopnames, vrije radio WMR uit Koksijde-Oostduinkerke (1981-1985).
Verder allerlei gebabbel op z'n Vlaams en soms in een zeeroverstaaltje gegoten. Het moet nu eenmaal leuk blijven.Ook vind u commentaar op gebeurtenissen in de wijde wereld
Het waarschuwen voor nieuwe virussen, wormen, oplichters, diefstallen op beurzen, ongeoorloofde praktijken, o.a.
Berichten over het thuisgebeuren, de tuin, krielen, kippen hobby .
Journalistieke stukjes, zeeroversgepraat,tips, weetjes..kortom van alles en nog wat
Deze weblog wordt in de eerste plaats gemaakt voor de leden van De Reclamestripclub, Golden Radio, en mijn schare waardevolle vrienden.
Eerst verbabbel ik jullie een stukje uit mijn leven
Ooit voer ik als visser-schipper op de N.723 " Pallieter " een visserschuit van 23 meter uit Nieuwpoort op de woelige baren van de Noordzee.Ongeveer 29 jaar lang wiebelde ik weg en weer op mijn zeebenen, vooral tijdens de stormachtige dagen.
De radio was steeds op offshore zeezenderradio's afgestemd zoals Mi-Amigo, Caroline, Delmare ,Veronica, RNI, Atlantis, Monique o.a..
Ik herrinner me de historische dag van 31 augustus 1974 toen ik op de scheepsbrug de wacht waarnam en de tranen langs mijn wangen stroomden van woede, teleurstelling,onmacht,en onbegrip van de overheid
Gelukkig kondigde Mi-Amigo snachts aan door te gaan met de uitzendingen.
Als Mi-Amigo fan voelde ik me een beetje een overwinnaar. Uiteindelijk zou ik vanaf 1977 veel radioprogrammas opnemen op bandrecorders van Philips en Akai.
Rond 1980 was ik op zoek naar een Fm zender en in 1981 tot rond 1985 werd ik een radiopiraat met het oprichten van Radio Marina Westkust, Weekend Muziek Radio,WMR Radio - Mi-Amigo. Met WMR werden we het meest swingenste en vriendelijkste station van de Vlaamse westkust en uiteindelijk de populairste.
Het niet verkrijgen van een vergunning veroorzaakt door bedriegelijke praktijken uit politieke hoek maakte dat we ons station opdoekten. Maar we dwalen weer af naar...
Aan boord van de Pallieter was ik een manusje van alles.
Van herstellen van de visnetten tijdens storm tot onderaan in de boot, in de machinekamer in den olie woelen, maakte dat er aardig wat afgevloekt werd
Ook het speuren naar de vis maakte dat je steeds standby was 24 op 24 uur.
Nooit heb ik een zeemeermin kunnen vangen en dat maakte me depressief.
Mijn geduld was na jaren op en ik besloot het over een andere boeg te gooien.
Ook al omdat ik door al die controles van de Engelse, Belgische overheid en de E.E.G mij als zeeschuimer me in mijn vrijheid beknot voelde.
Ik was niet meer bereid om als een swatelaer zoals wij dat noemden 10 dagen op stormachtige zeeén door te brengen weg van vrouw en kinderen.
Ons wijds TV zeegezicht was water en nog eens water van de wijde Noordzee en enkele schele hongerige verdwaalde zeevogels als vrienden. Werken non -stop dag en nacht, slapen en eten alleen wanneer we tijd hadden. En dan torenhoge belasting rekeningen betalen aan vadertje staat.
En lastig gevallen worden in onze vrijheid als zeeman notabene door mannen die met ons geld van de belastingen werden betaald!
Controles die zich uitbreiden, papieren administratie, altijd maar nieuwe reglementen in het nadeel van de vissersman. Ons suf werken en onze vrijheid verder laten beknotten als beloning, nee we besloten de knoop door te hakken. Met de steven naar de wal gericht vaarde ik mijn laatste reis op de vissersboot, richting moeder de vrouw die in de thuishaven zoveel tijd alleen moest doorbrengen .
Na mijn visssersperiode verlegde ik mijn roer naar de RMT de Belgische staatsrederij waar ik 18 maanden werkzaam was. Beter bekend als Oostende-Dover (Ramsgate) de Oostendse maalboten in de volksmond.
Na het uit de vaart nemen van deze pakketboten was ik niet langer te gast bij de " Reine Astrid " alhoewel ik ook graag meevaarde met den Albert enz...
Na deze periode waar ik een hoop mensen leerde kennen, dankzij het switchen en in anderen hun plaats vaarde, besloot ik mijn grenzen te verleggen.naar de nieuwe overzet dienst Oostende-Ramsgate van Hollyman-Sally met de Seacats Catamarans waar ik gevraagd werd als reserve bootsman te varen op een Engelse Ferry boot van de Sally lijn.
Echter na 1 jaar besloot deze maatschappij  ermee te stoppen.
Als eerste werd ik door Hoverspeed gevraagd (die Holyman inmiddels ook al had overgenomen) om aan wal te komen werken. Het werden dus weer Seacats catamarans.
Wat ik direct aanvaarde daar ik het walwerk reeds gewoon was in de Sally periode.
Uiteindelijk ben ik tot het het opheffen van de lijn Oostende-Dover daar blijven werken daar ik me er thuis voelde.Ik deed er van alles, meevaren ,bagageman spelen, brieven posten.Passagiers, gehandicapten, dronken personen, en de bemanning vervoeren naar Calais, koffie maken, broodjes bij de bakker afhalen o.a.
Dan heb ik in 2003 besloten de zee te verlaten, ook al wegens rugproblemen na een operatie in 2001.Nu stel ik me nog meer ten dienste van mijn medemensen, vrienden, de vrouw,clubleden.Het is nu van ..Het leven zoals het is te Oostduinkerke.
Ik verblijf nu voorgoed aan de Vlaamse Westkust tussen het strand, de duinen, de polder, de kippen, de strips, en zit op mijn troon achter mijn computer allerlei secretariaatwerk te doen voor de diverse clubs van mails, artikelen tot internetmagazines.
Uh..het leven kan druk zijn.
Ik hoop dat jullie af en toe in de toekomst naar mijn weblog smurfen om mijn gebabbel te vernemen en te lezen. Je kunt het natuurlijk ook versmurfen!
Ik de enige echte aha zeerover van de Vlaamse Westkust groet u met hoogachting waarde landrotten, zeeschuimers, en strandjutters
Uh..ik heb gezegd en verbabbeld
 
JPken de enige echte Vlaamse zeerover